WCZORAJ I DZIŚ

Pierwszy dzwonek lekcyjny w naszej kaliskiej szkole zabrzmiał 2 września 1918 roku. Siostry, wraz z nauczycielami świeckimi i 191 uczniami, którzy zapisali się  do nowej szkoły, miały stworzyć wspólnotę przepełnioną troską i życzliwością, której przyświecały wysokie wymagania i ideały. Dziewięćdziesiąt lat naznaczone było zarówno radosnym wzrostem i wieloma osiągnięciami edukacyjnym, jak i dramatycznymi okresami takimi jak II wojna światowa czy zamknięcie szkoły przez rząd komunistyczny (1962 – 1990).

Obecnie w skład Centrum Edukacyjnego Nazaret wchodzi przedszkole, szkoła podstawowa, gimnazjum, liceum oraz świetlica środowiskowa dla dzieci z rodzin dysfunkcyjnych. W sumie służymy około pięciuset dzieciom i ich rodzinom.

JEDNA RODZINA

Uroczystości jubileuszowe zaplanowano tak, by było to święto wielu pokoleń: by dać w ten sposób młodym okazję do zaczerpnięcia z doświadczeń wcześniejszych pokoleń, a osobom starszym okazję do doświadczenia dynamizmu dzisiejszej szkoły. Pierwszy dzień obchodów miał bardziej oficjalny charakter, zaś drugi miał na celu zapewnienie dobrej zabawy wszystkim uczestnikom: uczniom i ich rodzinom, absolwentom, nauczycielom i przyjaciołom Nazaretu. Zaprosiliśmy wielu znakomitych gości, między innymi Przełożoną Generalną, Siostrę Janice Fulmer oraz przedstawicieli władz lokalnych i instytucji oświatowych.

JUBILATE DEO

Świętowanie rozpoczęliśmy Mszą Świętą sprawowaną przez księdza biskupa Stanisława Napierałę w Bazylice Świętego Józefa. W swojej homilii Biskup podkreślił, iż szkoła powinna w szczególny sposób skoncentrować swe wysiłki wokół troski o rodzinę. Zauważył również, że początki posługi sióstr w Kaliszu są ściśle związane z sanktuarium, gdzie czczony jest Święty Józef: „Święty Józef chciał mieć siostry nazaretanki w tym mieście”. Pod koniec Mszy Świętej miałam przywilej zawierzenia naszej szkoły opiece Świętego Józefa przed cudownym obrazem Świętej Rodziny. Urszula Janowska, absolwentka z 1962 roku, oraz Oskar Grabowski, uczeń klasy III gimnazjum, towarzyszyli mi w tej szczególnej modlitwie, która zakończyła się znanym nam wszystkim wezwaniem „Jezu, Maryjo, Józefie Święty - opiekujcie się nami”. Jedna z sióstr tak skomentowała to wydarzenie: „Święty Józef  czekał na ten moment 90 lat”.

GAUDE MATER POLONIA

Gaude Mater Polonia – ta uroczysta pieśń wykonana przez chór szkolny - rozpoczęła drugą część uroczystości, która miała miejsce w auli Państwowej Szkoły Zawodowej. Program był swego rodzaju artystycznym kolażem przygotowanym przez uczniów i nauczycieli. Siostra Alma Pachuta posługując się prezentacją PowerPoint zawierającą archiwalne zdjęcia i materiały, przedstawiła zarys historyczny posługi sióstr w Kaliszu. Mogliśmy wszyscy podziwiać entuzjazm, poświęcenie i wiarę, które pomogły siostrom przeprowadzić szkołę przez trudny czas prób. Następnie przyszedł czas na piosenki, tańce i  skecze przygotowane przez uczniów w różnym wieku, oraz na film o szkole zatytułowany „Źródło, które nigdy nie wysycha”. Film był pracą projektową wykonaną przez najstarszych uczniów.

W trakcie trwania części artystycznej można było się zamyślić, uśmiechnąć, a nawet zaśpiewać razem z małymi artystami: Dobrze, że jest Nazaret. 

Część oficjalna zakończyła się przemowami honorowych gości. Usłyszeliśmy tak wiele miłych  słów doceniających nasze osiągnięcia, że możemy być dumni z wszystkiego, czego dokonano na przestrzeni 90 lat - aż do chwili obecnej. Prezydent Kalisza, Janusz Pęcherz, podkreślił ogrom wysiłku podjętego przez siostry, który pomógł uzyskać tak znakomity efekt: szkołę zapewniającą dobry start w życie. Sławomir Sobczyk, naczelnik Wydziału Edukacji, zaliczył nas do najlepszych szkół w mieście i regionie. Wyjątkowym mówcą była siostra Janice Fulmer, nasza Przełożona Generalna, która stwierdziła, że „najlepszym sposobem niesienia pomocy rodzinie jest nauczanie dzieci, ale nie tylko w dziedzinie matematyki, czytania, itd., ale szczególnie w poznawaniu i ukochaniu Boga”. Siostra Janice ofiarowała naszej szkole błogosławieństwo papieskie wypisane na tę szczególną okazję.

Muszę przyznać, ze dziękuję Bogu nie tylko za 90 lat, ale również za te dwa przepiękne dni świętowania, które uświadomiły mi ogrom łask, jakimi obdarzył nas Bóg!

BAWMY SIĘ

Sobota była dniem wielkiej radości. Rodzice, przy współpracy nauczycieli i uczniów, zorganizowali wspaniały festyn. Większość atrakcji, takich jak stoiska, loteria, karuzela czy scena dla artystów, było zorganizowanych na terenie szkoły. Pogoda, pomimo zachmurzenia, działała na naszą korzyść – był to deszczowy dzień na pozostałych terenach Polski. Jak przystało na prawdziwe przyjęcie urodzinowe, zapaliliśmy świeczki na dużym torcie zasponsorowanym przez rodziców ucznia. Wypuszczono w niebo 90 balonów, by obwieściły światu, że mamy jubileusz. Przyszedł też czas na koncerty, karaoke, pokaz tańców, zawody sportowe oraz mecz piłki nożnej rozgrywany pomiędzy rodzicami naszych uczniów a księżmi – przyjaciółmi Nazaretu. Mecz wygrali księża 3:0. Rodzice już czekają na rozgrywki rewanżowe.

Szkoła była otwarta cały dzień, szczególnie dla absolwentów, którzy mieli okazję zwiedzić „stare mury”, obejrzeć wystawę historyczną i spotkać się ze swymi rówieśnikami w klasach.

CZEKAJĄC NA STULECIE

Jeden z naszych 8-letnich uczniów, podekscytowany wszystkimi atrakcjami, wykrzyknął: „Już nie mogę się doczekać jubileuszu stulecia!”. Skoro już ten jubileusz był tak wspaniałym doświadczeniem, jaki będzie następny? Zależy to od lat, które nadchodzą. Jedno jest pewne: zrobimy co w naszej mocy, by kontynuować tę posługę jako wypełnienie naszej nazaretańskiej misji. Niech Bóg dopomoże nam być prawdziwym znakiem Królestwa Jego Miłości.