Pięćdziesiąt lat, fifty years… cinquant'anni… bez względu na to w jakim języku to powiemy, jest to długi okres czasu. Jeśli jeszcze do tego pomyślimy o 50 latach życia poświęconych dla  wyjątkowego celu, niewiele osób dociera do tego etapu. Dlatego też, kiedy siostry nazaretanki rozpoczęły przygotowania do obchodów złotego jubileuszu życia zakonnego Siostry Janice Fulmer, Przełożonej Generalnej, łatwo można sobie wyobrazić narastający entuzjazm po obu stronach oceanów!

Przez tygodnie poprzedzające dzień 9 maja 2009 roku, siostry z różnych stron świata wspólnie zastanawiały się, jak najlepiej obejść złoty jubileusz Siostry Janice Fulmer. Dodatkowo, siostry mieszkające w Rzymie przygotowywały się na przyjęcie wielu gości, którzy mieli z tej okazji powiększyć naszą rzymską rodzinę do 150 osób.

Nastrój jubileuszowy wzmógł się 6 maja wraz z przyjazdem pierwszych gości, członków rodziny Siostry Janice. Cieszyłyśmy się, że 24 krewnych naszej Jubilatki może razem z nami uczestniczyć w tej uroczystości. Drzwi naszego domu pozostały szeroko otwarte dla pozostałych nadjeżdżających krewnych i przyjaciół, którzy przybyli z tak odległych miejsc jak Japonia, i tak bliskich jak sąsiedzi z tej samej ulicy. Mamy nadzieję, że wszyscy, którzy pokonali te odległości, dostrzegli naszą wdzięczność za ich poświęcenie, by być tutaj z naszą Jubilatką. Nieustannie odczuwamy ich łączność z naszym Zgromadzeniem. Doświadczyłyśmy również bliskiej więzi z naszymi siostrami z całego świata, które były reprezentowane przez swoje Przełożone Prowincjalne.

Uroczystości jubileuszowe Siostry Janice były okazją, by uświadomić sobie bogactwo przeszłości, świętować teraźniejszość i dostrzegać w przyszłości nadzieję na wypełnienie Bożego zaproszenia do miłowania siebie nawzajem. Jubileusz na nowo uświadomił nam bogactwo Bożych darów, którymi obdarowana jest Siostra Janice oraz dał nam okazję do podzielenia się wielością łask, które otrzymałyśmy odpowiadając na Boże wezwanie. Jubileusz przypomniał nam o wyzwaniach i ofiarach, które stają przed osobami decydującymi się zostawić wszystko, by pójść za Chrystusem.

Kiedy pracujemy razem, wyzwalamy w sobie nawzajem to, co w nas najlepsze. Było to widoczne w cudownej współpracy, w której siostry dzieliły się swoimi talentami artystycznymi, muzycznymi, twórczymi i niezwykłą nazaretańską gościnnością. Bez względu na to, czy było to układanie bukietów, przygotowywanie Liturgii i modlitwy, posiłków i menu, czy też programów artystycznych -  efekt końcowy to cudowny dzień, gdzie jedna atrakcja płynnie przechodziła w kolejną.

Dzień jubileuszowy rozpoczęliśmy się w kaplicy, specjalnie przygotowaną na tę okazję, modlitwą brewiarzową. Następnie wszyscy goście zgromadzili się w refektarzu, gdzie wspólnota domowa piosenką „Modlitwa” Andrea Bocelli wyraziła śpiewająco swoje życzenia. Siostra Bożena Flak, w imieniu wszystkich obecnych, złożyła poetyckie życzenia zatytułowane „Jubileuszowy bukiet”. W miarę jak wypowiadała kolejne życzenia, siostra Maria Teresa Marcinik wkładała kolejne kwiaty do bukietu, który symbolizował życie Siostry Janice. Następnie siostra Weneranda wręczyła Siostrze Jubilatce przepiękny bukiet żółtych róż. Uroczyste śniadanie, w którym można było dostrzec kulinarne talenty naszych sióstr, uświetniło poranek.

Liturgię Dziękczynienia, za 50 lat wiernej posługi Siostry Janice Fulmer, odprawił Ojciec Brian Crawford, Radny Generalny Ojców Oblatów Świętego Józefa, w koncelebrze z dziewięcioma kapłanami. Homilię wygłosił ksiądz Donald Oleksiak z diecezji Cleveland, Ohio.

Piękna całej uroczystości dodała muzyka i śpiewy w wykonaniu nazaretańskiego chóru z Polski pod dyrekcją siostry Karen Trafankowskiej, włoskiego chóru z parafii Ofiarowania Najświętszej  Maryi Panny prowadzonego przez siostrę Carolę Nieznańską oraz sióstr ze wspólnoty Domu Generalnego. Dodatkowo, kilka sióstr z Generalatu przygotowało na ofiarowanie utwór na dzwonki, który został wykonany przy akompaniamencie keyboardu i  skrzypiec.

Msza Święta zakończyła się podziękowaniami wyrażonymi przez Jubilatkę w języku angielskim, polskim i włoskim. Po zrobieniu zdjęć, goście przeszli na dziedziniec, gdzie przygotowane były dla nich napoje, a następnie do refektarza na obfity obiad. Uroczysty posiłek zakończył się toastem wzniesionym przez siostrę  Janice Marie Blados.

Po Nieszporach i lekkim posiłku, wszyscy przeszli do sali kinowej, gdzie chór naszych sióstr z Polski zaprezentował składankę utworów wykonanych w kilku językach. Dopełnieniem koncertu była prezentacja PowerPoint ukazująca ważne wydarzenia z życia Siostry Janice. Wraz z utworem pt. „Memory Lane”, który towarzyszył prezentacji, powróciły  wspomnienia marzeń, wyzwań i nadziei. Wieczór zakończył się pośród radości, śmiechu i wyrazów wdzięczności wyrażonych przez Siostrę Janice.

Droga Siostro Janice, nie tylko w dniu Twego świętowania i dziękczynienia, ale przez cały jubileuszowy rok, Twoja rodzina, my, Twoje siostry, i przyjaciele, przyłączamy się do Ciebie, by dziękować Bogu, iż wykorzystuje Twoje dary i talenty dla dobra i duchowych potrzeb Swego Ludu. Podążając śladami Dobrego Pasterza, niech Twe serce zawsze pragnie współdziałać z Miłością Jezusa.