Skip to main content
our twitterour facebook page youtubeinstagram
Izrael

Podobnie jak Papież Jan Paweł II i Benedykt XVI, Papież Franciszek, zwracając się do osób konsekrowanych podczas swojej wizyty w Ziemi Świętej w maju 2014, powiedział: Wy, drodzy bracia i siostry, jesteście wezwani by radośnie iść za Jezusem na tej Ziemi Świętej! To jest dar, ale i odpowiedzialność. Wasza obecność tutaj jest niezwykle ważna. Cały Kościół jest wam wdzięczny i wspiera was swoimi modlitwami.

NAZARET- DOM SŁOWA WCIELONEGO

Nazaret jest związany z tajemnicą obecności Jezusa, Maryi i Świętego Józefa w tej galilejskiej mieścinie, z której Miłość wyszła na cały świat, jak z zachwytem nad tą tajemnicą mówiła nasza Błogosławiona Matka Założycielka:

I tak mi się przedstawiło życie Nazaretu: życie miłości, na zewnątrz praca, obowiązek, oddanie się na wszystko, czego Pan Jezus wymaga. A to wszystko uprzejmie, miłośnie, wesoło, swobodnie, aby wszystkich do Pana Jezusa pociągnąć. Ale tam w głębi duszy, w życiu wewnętrznym, tam najściślejsze złączenie duszy z Panem Bogiem. Tak musiał czynić Pan Jezus w Nazarecie. (M. Z., Dziennik, 12.01.1885)

Myśl o utworzeniu placówki w Nazarecie od dawna leżała Siostrom na sercu. Kroniki Generalatu opisują kilka prób założenia domu, ale wysiłki te nie przynosiły spodziewanych rezultatów, aż przyszedł właściwy czas.

W 1994 roku, za pośrednictwem ks. Prałata Krystiana Gawrona i dzięki wielkiej życzliwości Patriarchy Michel Sabbah oraz Biskupa z Nazaretu J.E. Giacinto Marcuzzo, powstał pierwszy dom Zgromadzenia w Nazarecie. Była to długo oczekiwana odpowiedź na modlitwy i pragnienia wielu pokoleń Sióstr.

Przełożoną Generalną była wówczas Matka Maria Teresa Jasionowicz.  20 sierpnia 1994 roku, pierwsze trzy Siostry: S. Rita Kathryn Sperka, S. Róża Pujsza i S. Wiesława Malesa przybyły do ich nowego domu. Siostry objęły posługę w Wikariacie Łacińskiego Patriarchatu w Nazarecie. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, iż pierwsze Siostry przybyły do miejsca zamieszkania Świętej Rodziny właśnie w Roku Rodziny.

Pierwsze Siostry, które zostały powołane na tę placówkę, musiały na pewno pokonywać wiele trudności związanych z obcą dla nich kulturą otoczenia, nieznajomością języków i wieloma innymi problemami. Ich ogromne poświęcenie, entuzjazm i odwaga zmierzenia się z tymi wyzwaniami, były naprawdę budujące.

Jednak na odnalezienie się w nowej rzeczywistości kultury Wschodu, życia pośród wyznawców trzech wielkich religii monoteistycznych: chrześcijaństwa, judaizmu i islamu, wśród różnorodności językowych, potrzeba było czasu.

Pomimo to, zamieszkanie w Nazarecie było i jest nadal dla Sióstr wspaniałą przygodą, ponieważ, niezależnie od pracy, mają mocno w swojej świadomości pierwotny cel swojego przybycia: Trwać przy duchowym źródle Zgromadzenia, dla Zgromadzenia i w jego imieniu. Tak, jakby były odpowiedzialne za codzienne czerpanie świeżej wody dla odnowy nazaretańskiego ducha wszystkich Sióstr Zgromadzenia.

Posługa Sióstr na tej placówce to cicha, zwyczajna praca, często wymagająca cierpliwości i elastyczności, codziennie powtarzające się czynności, bez których nie mógłby funkcjonować dom Księdza Biskupa. Praca ta wydaje się być monotonną, nudną, ale nic bardziej błędnego. Siostry prowadzą bardzo dynamiczny tryb życia, za którym kryje się całe bogactwo, które czerpią z otaczającej je rzeczywistości rozumianej bardzo szeroko, z odkrywania każdego dnia Ziemi Jezusa Chrystusa.

Ponieważ Siostry mieszkają w pobliżu Bazyliki Zwiastowania, często przyjmują pielgrzymów, w tym również nasze Siostry. Patriarchat odwiedzają także znamienici goście z całego świata. Siostry mają więc okazję do poznania tych osób i rozmowy z nimi.

Towarzyszenie Księdzu Biskupowi w różnych wydarzeniach i celebracjach liturgicznych jest również częścią posługi Sióstr. Angażują się w życie Kościoła i biorą udział w uroczystościach Kościoła lokalnego w Ziemi Świętej, którego są częścią - żywymi kamieniami - i świadkami ważnych wydarzeń.

Siostry nawiązały również relacje z wieloma rodzinami w swoim środowisku. W swojej posłudze pamiętają o osobach starszych i chorych, odwiedzając ich w szpitalach lub domach dzieląc z nimi radości i smutki.

Na przestrzeni tych ponad 20 lat życie Sióstr nazaretanek w Nazarecie, tak jak życie Najświętszej Rodziny, cechuje zwyczajność i prostota. Jak Jezus, Maryja i Józef żyją zwyczajnym rytmem codzienności, w ukryciu i cichości wykonują swoje prace, nie zaniedbując przy tym życia modlitwy. Uczestnicząc w uroczystościach religijnych, podtrzymują relacje z wiernymi i żyją na co dzień problemami tego Kościoła.

© 2009-2018 · CSFN · Wszystkie prawa zastrzeżone

  @dmin